Projekt: Kaja Utkowska
Nazwa grupy teatralnej, która wystąpiła 14 października 2017 roku w sali widowiskowej Młodzieżowego Domu Kultury (a jednocześnie nazwa fikcyjnego teatru z pierwszej części spektaklu ) niezaprzeczalnie przywodzi na myśl Teatr Osobny Mirona Białoszewskiego, jednakże nawet dogłębna analiza trzyczęściowego przedstawienia „Kulisy” pozwala z cała pewnością stwierdzić, że nie ma on nic wspólnego ani pod względem formalnym ani interpretacyjnym z dokonaniami autora „Osmędeuszy”. Czytaj więcej >
Foto: Alex Tura
Scenariusz i reżyseria - Anna Korczyk
Scenografia - Elżbieta Trzeciak, Ryszard Dul, Barbara Koczur
Muzyka - Jacek Kielski, Darek Fec, Szymon Janus, Przemysław Gancarczyk
Nauka Szermierki - Ryszard Dul
Data premiery - 14.10.2017
Czas trwania - 190 min
Obsada - Katarzyna Biały, Nicol Błońska, Kajetan Bystry, Agnieszka Chyla, Iwona Dziwosz, Grzegorz Gołas, Aleksandra Jelonek, Rafał Jedlecki, Piotr Knapik, Michał, Korczyk, Ewa Kowalcze, Dariusz Łętowski, Jaśmina Madej, Aneta Moryń, Kamil Kaczmarek, Karolina Kowalczyk, Alicja Pytlak, Kamil Starzec, Ewa Szpak, Natalia Świętosławska, Anna Wawrzyńczak, Karolina Hezner, Kacper Kozak, Patryk Piętka, Martyna Zych.
Opis spektaklu:
Kulisy to trzyaktowy spektakl muzyczny, który utrzymany jest w wielorakiej konwencji dramatycznej. Jest i dramatyzm godny tragedii Szekspira, jest i ocierające się o antyczną komedię małżeńskie perypetie, ale także tak modna obecnie farsa o zakulisowych walkach o główną rolę w powstającym na naszych oczach spektaklu Romeo i Julia. Taki teatr w teatrze, a ciemność kulisów nie zaciera prawdy, a jedynie ją odkrywa. Ciekawa scenografia, dobra muzyka, zaskakujące, ale czytelne metafory i puenty a przede wszystkim Słowo jako tworzywo teatralne- składają się na ciekawy i oryginalny spektakl.
Cześć I - to Kulisy teatru. Rzecz się dzieje w kuluarach teatru, gdzie podglądamy aktorów przygotowujących nowy spektakl, a ponieważ życie jest teatrem, ich emocje, miłostki oraz walka o role są odbiciem powszechnych i bliskich każdemu życiowych ról i dramatów. Piosenki garderobianej potęgują nostalgię, zaś wokale sprzątaczki, Wisi, wprowadzają podskórny farsowy nurt, który wybrzmi w pełni w zabawnym i nieoczekiwanym zakończeniu.
Część II - Kulisy małżeństwa. Tym razem stajemy się świadkiem niby-mowy małżonków, która utrwala schemat odwiecznej walki płci. Tym „monologom”, które przebierają pozór dialogu, towarzyszą zabawne komentarze chóru wzorowanego na antycznym teatrze.
Cześć III - Kulisy korporacji. Odchodzimy już od farsowych klimatów. Atmosfera staje się ciężka, a pogłębia ją spersonifikowana Korporacja, komentująca zachowania swoich poddanych czyli dziennikarzy w dwóch redakcjach: w Feniksie i we Fraktalu. Ciężka rockowa muzyka staje się właściwym tłem zarówno zmagań ludzi pnących się po szczeblach kariery, jak i tej okrutnej prawdy, że prawdy nie ma.